هبه در قانون به چه معناست؟

هبه، از اصطلاحات علم حقوق بوده و به معنای عقدی است که به موجب آن یک نفر مالی را به رایگان به شخص دیگری تملیک میکند. در عقد هبه سه طرف وجود دارد:

1:واهب _ 2:متهب_3:عین موهوبه

واهب کسی است که مالش را تملیک میکند

متهب کسی است که مال به مالکیت او در میآید

عین موهوبه هم مالی است که مورد هبه واقع میشود.

شرایط صحت هبه عبارت است از قبض متهب و معین بودن مورد هبه. هبه برخلاف عقود جایز با مرگ یکی از طرفین منحل نمیشود و حق رجوع واهب از بین میرود.

تعریف هبه:هبه در لغت به معنای انعام، بخشش، هدیه و صدقه میباشد. در اصطلاح حقوقی نیز عبارت از عقدی است که به موجب آن یک نفر مالی را مجاناً به شخص دیگری تملیک میکند.
تملیک کننده را واهب، طرف دیگر عقد را متهب (یا موهب له) و مالی را که مورد هبه است، عین موهوبه میگویند.

واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود اهلیت داشته باشد و باید مالک ملکی باشد که هبه میکند. متهب نیز باید برای قبول هبه اهلیت داشته باشد. بنابراین صغیر غیر ممیز و مجنون نمیتوانند متهب باشند. ولی صغیر ممیز و سفیه به علت داشتن قصد انشا میتوانند متهب واقع شوند و آن را اگر بلا عوض باشد، قبول کنند.عین موهوبه: عبارت از مالی است که از واهب به متهب منتقل میشود و این مال میتواند دین و منفعت باشد.

برچسبها: هبه

وبلاگ رسمی حقوق...